In Bonding book review family Men and Women Superstars Shaklee superstars tsunami Teamwork tsunami shaklee

Love. Cinta. Kasih. Sayang.

“Learn this now, and learn this well my daughter: like a compass needle points north, a man’s accusing finger will always find a woman”

Itu ialah kata kata yang boleh ditemukan dalam buku dari salah satu penulis kegemaran saya; Khaled Hosseini, “A Thousand Splendid Suns”. 

Typically, golongan seangkatan saya, wanita berusia 30an yg gemar membaca akan memilih buku buku kisah cinta. Mungkinkah kerana itu ialah obviously genre bacaan yg mudah dibaca dan menggembirakan? 😍

Atapun sebab since kecik kecik dulu, mama selalu bacakan semua cerita dongeng (fairytale) tu and semuanya ada happy ending, so until dah besar pun, kite masih berharap yg dunia ni ialah satu dunia fantasi yg penuh dgn kisah dongeng, rama rama berwarna warni, pelangi pelbagai tona, burung burung berkicauan, istana besar dan putera yang kacak? πŸ¦„πŸ₯πŸ’πŸ„

And taknak fikir the actually fact yang sebenarnya dunia (especially now!) penuh dgn sifat nenek nenek kebayan yg menakutkan, helah tipu daya si kerdil, kumpulan pencuri jongkong emas yg berhasad dengki dan raja, permaisuri dan ahli istana yg kejam??? πŸ‘€πŸ˜±πŸ‘ΏπŸ‘Ή☠️
Anyway, yes. Saya baca. True. Saya pun baca jgk all those love stories tu. Tipu lah if nak cakap takkk kan. Sbb tak kisah lah awak nak mengaku atau tidak, percayalah that dalam setiap hati seorang perempuan, mmg wujud sebuah angan angan yg dunia dongeng ni wujud!

Yang suatu hari nanti akan ada seorang putera raja utk memiliki diri mereka. Sbb apa semua ni jadi? Sbb dari kecik lagi kite dah didedahkan dgn dunia fantasi, penuh dgn angan angan. Kan??? πŸŽ€πŸŽ‰πŸŽˆ

But buku terakhir yg saya baca ialah buku yg ditulis oleh Khaled Hosseini, “A Thousand Splendid Sun”. Oh chup!

Walaupun saya takde preference utk buku bahasa mana, tapi kebanyakkannya saya lebih berminat nak baca buku buku English.

Kenapa?? Bila baca buku English, if ada mana mana perkataan tu yg saya tktau, dahhh untung!

Betul tak?



Sbb dah tambah satu vocab baru? Haaa… And biasanya, and macam yg saya penah explain dulu tu… Saya ni curious. Saya sibuk nak amik tahu. If apa yg saya nampak tu or jawapan yg saya terima tu tak puaskan hati, mesti nak cari jawapn yg sebenar. Curious, dari kecik sampai lah laa ni!

So, bila ada word tktau tu… saya akan ingat the word pastu sibuk nk belek kamus, nak tahu jgk apa makna dia. And bila camtu, secara automatik kite akan tambah knowledge kan?? Takyah susah susah nk baca buku bahasa ke, nk gi tuition ke, baca buku yg saya suka, terus boleh improve English. Haa.. best kan? Thanks to mama saya lah, sbb ni dilatih dari kecik! Thank you, ma. 😘

Love. Cinta. Kasih. Sayang. 

Tu semua feelings kan? Tapi, mesti bila awak sume tgk those phrases, terus ingat bf kannn? Tak pun, si tunang? Or suami tersayang?? Kann, kan kannn? πŸ˜†

Tapi generasi kite skang, most of them ya but tak semua. Selalu sangat suka generalized things. Buat assumptions sendiri. Sbb macam nnt bila kite tanya, dia akan ckp, “ye lah, aku ingat camtu sbb dulu pun gitu”. Ha… nampak tu, assumed suka suka camtu je kan? Generalized things based on the past? Mana boleh camtu kan? πŸ˜ŸπŸ˜“

Okay.

Love. Cinta. Kasih. Sayang. 

Itu ialah content buku yg last saya baca tu. But surprisingly, ia bukan lah cinta antara sepasang kekasih. Mahupun suami isteri. Ni bukan cerita kasih sayang antara hubungan intim lelaki dan perempuan. And bukan jugak cerita yg ada plot ataupun storyline yg cliche. Yang typical. Yang standard. πŸ€”

Buku ni lain dari lain. For a start… Khaled Hosseini ni ialah orang Afghanistan. Yes. Okaylah, dia sebenarnya ialah Afghan-American. Still. Tetap bukan pure, typical American atau English writer kan. Bukan macam Sophie Kinsella ke. Or Marian Webb  ke. Or JRR Tolkien. Those famous, typical writer/author kan? πŸ€“

And walaupun dia ialah seorang Afghan-American, tapi buku ni based on kehidupan orang orang di Afghanistan. Macamana mereka hidup? Macamana standard layanan mereka terhadap lelaki and perempuan. Same ke? Adil ke?

Or lelaki dilayan seperti raja, but perempuan dicaci dan buli seperti hamba abdi zaman tok nenek dulu ke? Adakah pemahaman mereka tentang equal rights masih kolot atau dimodenkan? Adakah ni semua memberi kesan terhadap hubungan suami isteri, sebab what if the wife pregnant, pastu lahir lahir, baby girl instead of boy?

Apa nasib budak tu? Apa hak si isteri utk mempertahankan bayi kecil yg tk berdosa tu? Ada hak ke mereka nak hidup? Or terpaksa akur pada kepercayaan kaum kat situ, yg lelaki ialah raja tapi perempuan selamanya hamba? πŸ˜”πŸ˜’

Buku ni sangat menarik. Rasa rasanya, wise to note that buku ni ialah relationship antara dua wanita; dua wanita yg bersuamikan lelaki yg sama. Dua wanita yg bencikan suami mereka. Dua wanita yg takde pilihan lain but to suck it up, ada laki takleh pakai cam suami mereka tu, just because the society say so!

And just because how they do it in Afghanistan. Love. Cinta. Kasih. Sayang. Antara dua wanita. Berganding bahu, bekerjasama. Utk menegakkan hak mereka. Hak yg tk pernah diacknowledged by the society pun. Ever. Tak layak, katanya? Sebab? Sebab mereka perempuan. Simple as. πŸ™„πŸ€”

Buku ni jugak, ialah buku pasal relationship antara ibu dan anak. Mother and daughter. Love. Cinta. Kasih. Sayang. Antara seorang ibu. Dan seorang anak. Anak? Anak Perempuan. Anak perempuan yg dibenci oleh ayah sendiri, hanya kerana dia perempuan.

Hanya kerana masyarakat setempat mengata. Masyarakat setempat mengutuk. Memandang hina. Hanya kerana dia dilahirkan sebagai bayi perempuan. Bukan bayi lelaki. πŸ˜ͺ😲

So… kenapa saya suka buku ni? And how it affects my life? Diri saya? πŸ™„

Buku  ni buatkan saya sedar, dunia ni luas. Bila dunia luas, penduduk mesti lah ramai kan? Bukanlah 10 orang. Atau 100 orang. Tak jugak 100 ribu orang kan? It’s like beribu juta juta juta kot? Billion? Billion juta? I dont know. Then, satu orang mesti ada satu kepala kan? Satu kepala tu confirm ada satu otak?

At the same time, orang orang ni semua mesti ada hati kan? Thoughts that linger their minds kan?? And setiap org dijadikan berbeza beza. Tak mungkin lah semua nak seangkatan berfikiran baik dan positif kan? So, masing masing has their own thoughts.

Own predictions mungkin? Or pepandai assume walaupun tak tau the truth, just because they can and thought they knew better? Kann? 😏

And sebab dunia ni luas jugak lah, the book taught me that if kite masih nak bergantung jalan hidup kite atas setiap, segala apa yg org kata… then, baik awak duduk rumah diam diam, tutup langsir, tutup pintu. Tak payah pergi mana mana. Tak payah usahakan apa yg awak impikan. Tak perlu keluar beramah mesra dgn org lain.

Sebab? Sebab apa? Sebab if awak kisahkan imej awak, credibility awak di mata org ramai, it will never ends! Lagi byk awak concern tentang apa mereka pikir, lagi cepat lah awak nk hembus nafas terakhir awak kat dunia ni! 😎😜

Eh chup! Tapi taklah bermakna kite boleh buat je apa kite suka, sewenang wenangnya tanpa pikir baik atau buruk sesuatu benda tu. Takde lah kite proceed jugak nak buat benda yg langgar akidah and tak pasal cemarkan nama baik keluarga sendiri kan? Logik lah sikit.

Kite semua kan ada otak. Kite semua kan dari kecik dilatih utk hormatkan orang and buat benda baik dan tak menyusahkan keluarga kite. Haih… Betul tak? πŸ€“πŸ˜š

Tapi, secara pendeknya (nak ulang jgk!), buku ni dah in a way, taught me atau sedarkan saya yg kite tak perlu approval dari org ramai utk sesuatu hal yg kite nak buat. Tak perlu lah nak jadi people-pleaser semata mata nak diterima mereka. Tak perlu jgk tipu diri sendiri dan agree those things yg awak rasa is nonsense.

Unless those things tu logik lah. But in overall, jgn kisahkan apa org kata. Or apa org assume. Kite sendiri tahu siapa diri kite. Kite tahu apa baik dan buruknya. So, make your own call. A wise one. Takut salah? Sbb dierg dah ckp patut ikut Option B?

To be salah buat decision, is a learning process jugak tahu tak? Salah takpe, next time around dah tahu. Tapi if tak cuba, but buat sume berlandaskan apa org kata, sebab takut nak take chances, berbaloi ke? Jadi Pak Turut? Seronok ke camtu? πŸ˜²πŸ€’πŸ€

Keputusan saya untuk berhenti kerja dan memulakan bisnes juga merupakan satu keputusan yang drastik kan? Keputusan ni jugak lah yang dah buat beberapa orang kawan dan ahli keluarga pandang serong... hihi, katanya bagaikan buat kerja gila. Tak fikir sebelum bertindak!

Tapi, jika saya bebetul nak kena fikir apa orang kata, sampai bila pulak lah saya nak orang lain dictate perjalanan hidup saya kan? Betul tak?

Jika awak pun rasa awak nak buat sesuatu yang drastik dalam hidup awak, awak dah tahu bagaimana Shaklee works dan produk produknya. Awak berminat dan memang rasa yang awak  nak Daftar Jadi Ahli Shaklee dan lepas tu dapat beli Shaklee Dengan Harga Ahli...?

Jangan tunggu lama lama, tetapi  cepat cepat bergelar Shaklee Independent Distributor, ok?

Well, that’s what the book has taught me. Read it twice, and I cried twice. Padahal dah tahu kan ending camne? Nak nangis jugak, haha. Feel feel sedih, cam konon first time baca. πŸ˜‚

Anyway, dah lah. panjang sangat dah ni. Esok esok, silap silap saya plak kat kilang cetak. Cetak buku sendiri, nak jadi macam Khaled Hosseini jugak! Haha. Lisa Najiha Hosseini. Haha. Takpun buku saya tu nanti, tajuk dia ‘Sejuta Bintang Yang Hebat’. Kekonon, nak lebih sikit dari Encik Khaled tu.

Dia ‘Seribu’, so saya up lah sikit ‘Sejuta’. Dia main ‘Matahari’, saya test ‘Bintang’ pulak, tgk market cemana kannn? πŸ˜‚

Okaylah, sampai sini je today.

Selamat malam semua. 😘

Related Articles

0 comments: